توبه حر و دعای امام حسین علیه السلام

حرّ بن یزید ریاحی دعای امام حسین برای حر

 از مردان شريف كوفه و بزرگ قبيله خود بود. ابن زياد او را به فرماندهى هزار نفر مأمور جلوگيرى از امام حسين عليه السلام نمود. ولى در روز عاشورا چون تصميم «ابن سعد» را بر جنگيدن جدى يافت، لرزه بر پيكرش افتاد و آرام آرام از سپاه يزيد كناره گرفت. حرّ گفت: «خود را در ميان بهشت و جهنم مى‏بينم اما من چيزى را بر بهشت ترجيح نمى‏دهم هر چند پيكرم پاره پاره شود و مرا در آتش بسوزانند». حر به امام حسین علیه السلام گفت:« من فكر نمى‏كردم كه اين جماعت كار را به اينجا برسانند و الّا هيچگاه با آنان همراهى نمى‏كردم. اينك براى توبه به نزدت آمده‏ام و تصميم دارم تا پاى مرگ از شما حمايت كنم و در پيش رويت كشته شوم، آيا توبه من پذيرفته است؟!» امام عليه السلام با مهربانى پاسخ داد: «نَعَمْ، يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْكَ وَ يَغْفِرُ لَكَ‏؛ آرى خداوند توبه‏ات را مى‏پذيرد و گناهانت را مى‏بخشد». در تاريخ مى‏خوانيم كه حر چون به نزديك امام حسين عليه السلام رسيد با خداى خود چنين مناجات كرد: «أللَّهُمَّ إِلَيْكَ انيبُ فَقَدْ أَرْعَبْتُ قُلوبَ أَوْلِيائِكَ وَأَوْلادِ نَبِيِّكَ‏؛ خدايا به سوى تو بازگشت و توبه مى‏كنم كه دلهاى دوستان تو و فرزندان پيامبرت را ترساندم».

به نقل «خوارزمى‏» در كتاب مقتل خود، حرّ پس از اعلام توبه به امام عرض كرد: «يابن رسول اللَّه! من اوّل كسى بودم كه راه را بر تو بستم، اجازه بده تا اوّل كشته برابرت باشم به اميد آنكه فرداى قيامت دست در دست جدّت نهم.» امام عليه السلام فرمود: «تو از كسانى هستى كه خداوند توبه آنها را پذيرفته است». حر به میدان رفت ، وقتی جنگ نمایانی انجام داد  مجروح شد و اصحاب امام عليه السلام پيكر نيمه جان حر را به خيمه آوردند. امام فرمود: «قتله مثل قتل النبیین و آل النبیین». سپس بر بالين وى نشست و خون از چهره او پاك كرد و فرمود: «أَنْتَ الْحُرُّ كَما سَمَّتْكَ أُمُّكَ وَ أنْتَ الْحُرُّ فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ»؛ تويى حر وآزاده، همان‏گونه كه مادرت تو را چنين ناميد، تويى آزاد مرد در دنيا و آخرت».

حركت عاشورا، نهضت و حركتى براى آزادى است، حركت و جنبشى است براى آزادى وجدان و فطرت، آزادى انديشه و عقيده، آزادى بيان و قلم، آزادى انتقاد و اعتراض، آزادى دعوت و هشدار، آزادى مقايسه و انتخاب و گزينش آگاهانه، آزادى براى زيستن بصورت موجودى خردمند و خردورز، آزادى از اسارت خودكامگان، آزادى از تحميل دين‏سازان و بت‏تراشان و طراحان بتكده‏هاى رنگارنگ، آزادى از اسارت خرافات و اوهام، آزادى از اسارت نفس، و آزادى از چاپلوسى‏ها، تملق‏بافى‏ها، ذلت پذيرى‏ها، تحميل خفت‏ها و پرستش‏هاى چندش آور. و آن آزاد مرد تاريخ را( حربن یزید ریاحی) كه پس از تفكر و تدبر بسيار در فرجام راه و كارش، سرانجام توانست خويشتن را از زنجيرهاى استبداد برهاند و آزادمنشانه بينديشد و با بريدن از اردوگاه اختناق و فريب به سوى پيشواى آزادى بشتابد؛ ستود و امام حسین علیه السلام به او که آزادمنش دنيا و آخرت بود مدال داد و فرمود: «انت حرٌّ في الدّنيا و الآخرة كما سمّتك امّك».

حرّ بن يزيد رياحى درس بى‏نظيرى به تمام گم‏كردگان راه حق داد و آن اينكه انسان اگر صاحب اراده و تصميم باشد، ممكن است تا لب پرتگاه هلاكت پيش برود ولى با يك اراده به موقع همه چيز عوض شود و به سوى عاليترين درجات بهشت برين بازگردد، او يك مرد استثنايى بود و خداوند نيز امتيازات استثنايى به او داد، ياران امام حسين عليه السلام همه در مقبره‏اى در كنار مرقد مبارك او جمع‏اند ولى حرّ بن يزيد، قبّه و بارگاهى مخصوص به‏ خود در چند كيلومترى بارگاه سيدالشهدا عليه السلام دارد و گروه گروه زوّار به كنار قبرش مى‏روند و زيارتش مى‏كنند و بر او درود مى‏فرستند.

محصولات ـ کتب ادعیه و زیارات