صفحه اصلی دعا ـ بنیاد بین المللی دعامتن و ترجمه صحیفه سجادیه دعا ـ بنیاد بین المللی دعا 22) نیایش در هنگام سختیها
Loading
نیایش، سختیها، شکیبایی، عسر، مضطر، سجادیه متن و ترجمه صحیفه سجادیه

22) نیایش در هنگام سختیها


وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ عِنْدَ الشِّدَّةِ وَ الْجَهْدِ وَ تَعَسُّرِ الْأُمُور:ِ
اللَّهُمَّ إِنَّكَ كَلَّفْتَنِي مِنْ نَفْسِي مَا أَنْتَ أَمْلَكُ بِهِ مِنِّي، وَ قُدْرَتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيَّ أَغْلَبُ مِنْ قُدْرَتِي، فَأَعْطِنِي مِنْ نَفْسِي مَا يُرْضِيكَ عَنِّي، وَ خُذْ لِنَفْسِكَ رِضَاهَا مِنْ نَفْسِي فِي عَافِيَةٍ. اللَّهُمَّ لَا طَاقَةَ لِي بِالْجَهْدِ، وَ لَا صَبْرَ لِي عَلَى الْبَلَاءِ، وَ لَا قُوَّةَ لِي عَلَى الْفَقْرِ، فَلَا تَحْظُرْ عَلَيَّ رِزْقِي، وَ لَا تَكِلْنِي إِلَى خَلْقِكَ، بَلْ تَفَرَّدْ بِحَاجَتِي، وَ تَوَلَّ كِفَايَتِي. وَ انْظُرْ إِلَيَّ وَ انْظُرْ لِي فِي جَمِيعِ أُمُورِي، فَإِنَّكَ إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَى نَفْسِي عَجَزْتُ عَنْهَا وَ لَمْ أُقِمْ مَا فِيهِ مَصْلَحَتُهَا، وَ إِنْ وَكَلْتَنِي إِلَى خَلْقِكَ تَجَهَّمُونِي، وَ إِنْ أَلْجَأْتَنِي إِلَى قَرَابَتِي حَرَمُونِي، وَ إِنْ أَعْطَوْا أَعْطَوْا قَلِيلًا نَكِداً، وَ مَنُّوا عَلَيَّ طَوِيلًا، وَ ذَمُّوا كَثِيراً. فَبِفَضْلِكَ، اللَّهُمَّ، فَأَغْنِنِي، وَ بِعَظَمَتِكَ فَانْعَشْنِي، وَ بِسَعَتِكَ، فَابْسُطْ يَدِي، وَ بِمَا عِنْدَكَ فَاكْفِنِي. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ خَلِّصْنِي مِنَ الْحَسَدِ، وَ احْصُرْنِي عَنِ الذُّنُوبِ، وَ وَرِّعْنِي عَنِ الْمَحَارِمِ، وَ لَا تُجَرِّئْنِي عَلَى الْمَعَاصِي، وَ اجْعَلْ هَوَايَ عِنْدَكَ، وَ رِضَايَ فِيمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْكَ، وَ بَارِكْ لِي فِيمَا رَزَقْتَنِي وَ فِيمَا خَوَّلْتَنِي وَ فِيمَا أَنْعَمْتَ بِهِ عَلَيَّ، وَ اجْعَلْنِي فِي كُلِّ حَالَاتِي مَحْفُوظاً مَكْلُوءاً مَسْتُوراً مَمْنُوعاً مُعَاذاً مُجَاراً. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اقْضِ عَنِّي كُلَّ مَا أَلْزَمْتَنِيهِ وَ فَرَضْتَهُ عَلَيَّ لَكَ فِي وَجْهٍ مِنْ وُجُوهِ طَاعَتِكَ أَوْ لِخَلْقٍ مِنْ خَلْقِكَ وَ إِنْ ضَعُفَ عَنْ ذَلِكَ بَدَنِي، وَ وَهَنَتْ عَنْهُ قُوَّتِي، وَ لَمْ تَنَلْهُ مَقْدُرَتِي، وَ لَمْ يَسَعْهُ مَالِي وَ لَا ذَاتُ يَدِي، ذَكَرْتُهُ أَوْ نَسِيتُهُ. هُوَ، يَا رَبِّ، مِمَّا قَدْ أَحْصَيْتَهُ عَلَيَّ وَ أَغْفَلْتُهُ أَنَا مِنْ نَفْسِي، فَأَدِّهِ عَنِّي مِنْ جَزِيلِ عَطِيَّتِكَ وَ كَثِيرِ مَا عِنْدَكَ، فَإِنَّكَ وَاسِعٌ كَرِيمٌ، حَتَّى لَا يَبْقَى عَلَيَّ شَيْ‏ءٌ مِنْهُ تُرِيدُ أَنْ تُقَاصَّنِي بِهِ مِنْ حَسَنَاتِي، أَوْ تُضَاعِفَ بِهِ مِنْ سَيِّئَاتِي يَوْمَ أَلْقَاكَ يَا رَبِّ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي الرَّغْبَةَ فِي الْعَمَلِ لَكَ لِآخِرَتِي حَتَّى أَعْرِفَ صِدْقَ ذَلِكَ مِنْ قَلْبِي، وَ حَتَّى يَكُونَ الْغَالِبُ عَلَيَّ الزُّهْدَ فِي دُنْيَايَ، وَ حَتَّى أَعْمَلَ الْحَسَنَاتِ شَوْقاً، وَ آمَنَ مِنَ السَّيِّئَاتِ فَرَقاً وَ خَوْفاً، وَ هَبْ لِي نُوراً أَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ، وَ أَهْتَدِي بِهِ فِي الظُّلُمَاتِ، وَ أَسْتَضِي‏ءُ بِهِ مِنَ الشَّكِّ وَ الشُّبُهَاتِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي خَوْفَ غَمِّ الْوَعِيدِ، وَ شَوْقَ ثَوَابِ الْمَوْعُودِ حَتَّى أَجِدَ لَذَّةَ مَا أَدْعُوكَ لَهُ، وَ كَأْبَةَ مَا أَسْتَجِيرُ بِكَ مِنْهُ اللَّهُمَّ قَدْ تَعْلَمُ مَا يُصْلِحُنِي مِنْ أَمْرِ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي فَكُنْ بِحَوَائِجِي حَفِيّاً. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ ارْزُقْنِي الْحَقَّ عِنْدَ تَقْصِيرِي فِي الشُّكْرِ لَكَ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فِي الْيُسْرِ وَ الْعُسْرِ وَ الصِّحَّةِ وَ السَّقَمِ، حَتَّى أَتَعَرَّفَ مِنْ نَفْسِي رَوْحَ الرِّضَا وَ طُمَأْنِينَةَ النَّفْسِ مِنِّي بِمَا يَجِبُ لَكَ فِيمَا يَحْدُثُ فِي حَالِ الْخَوْفِ وَ الْأَمْنِ وَ الرِّضَا وَ السُّخْطِ وَ الضَّرِّ وَ النَّفْعِ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي سَلَامَةَ الصَّدْرِ مِنَ الْحَسَدِ حَتَّى لَا أَحْسُدَ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنْ فَضْلِكَ، وَ حَتَّى لَا أَرَى نِعْمَةً مِنْ نِعَمِكَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ فِي دِينٍ أَوْ دُنْيَا أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ تَقْوَى أَوْ سَعَةٍ أَوْ رَخَاءٍ إِلَّا رَجَوْتُ لِنَفْسِي أَفْضَلَ ذَلِكَ بِكَ وَ مِنْكَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ ارْزُقْنِي التَّحَفُّظَ مِنَ الْخَطَايَا، وَ الِاحْتِرَاسَ مِنَ الزَّلَلِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ فِي حَالِ الرِّضَا وَ الْغَضَبِ، حَتَّى أَكُونَ بِمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْهُمَا بِمَنْزِلَةٍ سَوَاءٍ، عَامِلًا بِطَاعَتِكَ، مُؤْثِراً لِرِضَاكَ عَلَى مَا سِوَاهُمَا فِي الْأَوْلِيَاءِ وَ الْأَعْدَاءِ، حَتَّى يَأْمَنَ عَدُوِّي مِنْ ظُلْمِي وَ جَوْرِي، وَ يَيْأَسَ وَلِيِّي مِنْ مَيْلِي وَ انْحِطَاطِ هَوَايَ وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ يَدْعُوكَ مُخْلِصاً فِي الرَّخَاءِ دُعَاءَ الْمُخْلِصِينَ الْمُضْطَرِّينَ لَكَ فِي الدُّعَاءِ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ.



نيايش آن حضرت در هنگام سختي
خدايا، مرا در اصلاح نفسِ خويش به كاري فرمان داده‌اي كه خود در انجام دادن آن از من تواناتري، و قدرت تو بر آن كار و بر من، از قدرت من افزون‌تر است. پس مرا چنان نيرويي ده كه با آن به كاري مشغول شوم كه تو را از من خشنود مي‌سازد، و خشنودي خود را در حال تن درستي [نه در گرفتاري و سختي] از من بخواه.
خدايا، مرا طاقت رنج نباشد، و بر بلا شكيبايي نتوانم، و تاب تحمل درويشي ندارم. پس روزي‌ام را از من مگير و مرا به آفريدگانت وامگذار. تو خود حاجتم را برآور و خود مرا كفايت كن.
به چشم رحمت خود نگاهم كن و در همه‌ي كارها مرا مدد فرما، كه اگر مرا به خود واگذاري، در كار خود فرو مانم و به آنچه مصلحت من در آن است نپردازم، و اگر به آفريدگانت مرا واگذاري، چهره‌ي خويش درهم كشند، و اگر مرا به نزديكانم حوالت دهي، نااميد سازند، و اگر چيزي بخشند، اندك و بي‌خير باشد و بسيار بر من منت نهند و مرا سرزنش‌ها كنند.
پس خدايا، به فضل خود مرا توانگر ساز، و به عظمت خود مرا بلند مرتبه گردان، و به توانمندي خود مرا گشاده دستي عنايت كن، و با آنچه نزد توست، بي‌نيازم فرما.
خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از بند حسد رهايي بخش، و از گناهان در پناه آور، و از حرام‌ها بپرهيزان، و مرا بر آنچه نافرماني توست گستاخ مفرما، و خواهشم را به سوي خود گردان، و مرا به آنچه از تو به من مي‌رسد دلخوش ساز، و به آنچه روزي‌ام كرده‌اي و آنچه به من بخشيده‌اي و آن نعمت كه ارزاني‌ام داشته‌اي، بركت ده، و مرا در هر حالي، در امان دار، و از نافرماني نگاه دار، و از چشم بد بپوشان، و از دست دشمنان دور ساز، و در پناه خويش آور و ايمن گردان.
خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و توفيقم ده كه هر چه را بر من لازم گردانده‌اي و در پيوند با خودت يا آفريدگانت بر من واجب كرده‌اي، به جاي آورم، اگر چه تنم از انجام دادن آن ناتوان باشد و نيرويم به سستي گرايد و وُسع من بدان نرسد و مال و دارايي‌ام تحمل آن نتواند؛ خواه آن وظيفه را به ياد داشته باشم يا فراموشم شده باشد.
اي پروردگار من، آن وظيفه را تو بر عهده‌ام گذاشته‌اي و من به اختيار خود از آن غفلت ورزيده‌ام. اينك تو آن را، از جانب من، از بخشش بي‌پايان و احسانِ فراوان خويش ادا فرما، كه تو بس بي‌نياز و بخشنده‌اي، تا چيزي از آن بر گردنِ من باقي نماند كه بخواهي در روز ديدارت ـ اي پروردگار من ـ به جاي آن از نيكي‌هاي من بكاهي يا بر بدي‌هايم بيفزايي.
خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا به كاري برانگيز كه در راه تو براي آخرتِ خود بدان پردازم، تا آنجا كه صدق آن رغبت را در دل خويش احساس كنم و زهد ورزي در كار دنيا خلق و خوي من گردد و از سرِ اشتياق به نيكي‌ها مبادرت ورزم و از روي هراس از بدي‌ها بپرهيزم، و مرا چنان روشنايي ده كه با آن در ميان مردم راه بسپرم و در تاريكي‌ها به راه راست روم و تيرگي شكّ و شبهه را بزدايم.
خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و ترس اندوه عذاب و شوق پاداش موعود را روزي‌ام كن، تا لذت چيزي را كه تو را براي آن مي‌خوانم، و غصه‌ي چيزي را كه از آن به تو پناه مي‌برم، دريابم.
خدايا، تو خود مي‌داني كه سامانِ كارِ اين جهانِ من در چيست. پس با مهرباني بزرگِ خود به خواسته‌هاي من توجه فرما.
خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و چون از شكر نعمت‌هايي كه در آسودگي و سختي و تن درستي و بيماري به من عطا كرده‌اي، كوتاهي ورزم، حق را روزيِ من فرما تا در هنگامه‌هاي بيم و امنيت و خرسندي و خشم و زيان و سود، حقيقت خشنودي و آرامش جان خود را در عمل به آنچه در برابر تو وظيفه‌ي من است، بدانم.
خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و سينه‌ي مرا از رشك و حسد تهي گردان، تا بر هيچ يك از بندگانت، به سبب احسان تو به ايشان، حسد نبرم؛ آن گونه كه اگر ببينم به يكي از بندگان خود در كار دين و دنيا و تن درستي و پرهيزگاري و توانگري و آسودگي، نعمتي داده‌اي، من نيز از تو و به ياري تو براي خود برتر از آن را آرزو كنم؛ اي كه يكتا و بي‌همتايي.
خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا در اين جهان و آن جهان، در حال خشنودي و خشم، از خطاها به دور دار، و از لغزش‌ها بپرهيزان، تا خشنودي و خشم براي من يكسان باشد، و از تو فرمانبرداري كنم، و خشنودي تو در حقِ دوستان و دشمنان را بر خشم و خشنودي خويش ترجيح دهم؛ آن گونه كه دشمنم از جور من در امان مانَد و دوستم از هواخواهي ناحقّ من نااميد شود.
و مرا از كساني قرار ده كه هنگام آسودگي، تو را مخلصانه مي‌خوانند؛ آن سان كه بيچارگانت هنگام درماندگي. آري، تو ستوده و بزرگواري.


Codded & Powered by:سیستم مدیریت محتوای کنز ـ دهکده وب ver 0.2