صفحه اصلی دعا ـ بنیاد بین المللی دعااعمال ماه محرم دعا ـ بنیاد بین المللی دعا در مجهول بودن دعایی که مشتمل است بر فضیلت روز عاشورا
Loading
فضیلت، برکت، طاقت، ناصبی، خوارج، دموع، اطفال، اسیر، عاشورا در مجهول بودن دعایی که مشتمل است بر فضیلت روز عاشورا

در مجهول بودن دعایی که مشتمل است بر فضیلت روز عاشورا


دعا و طلب حوائح را در اين روز را به عنوان روزى مبارك مستحبّ دانسته‏ اند،و براى اين كار در اين روز، با جعل و وضع،و افترا، مناقب و فضائلى ساخته‏ اند، و دعاهايى چند تلفيق كرده، تعليم عاصيان نمودند، تا امر ملتبس، و كار مشتبه‏ شود، چنان‏كه در خطبه‏ اى كه در اين روز در شهرهاى خود مى ‏خوانند، براى هر پيامبر وسيله و شرفى در اين روز ياد مى ‏كنند مانند خاموش‏ شدن آتش نمرود،استقرا سفينه نوح،غرق شدن لشگريان فرعون،و نجات يافتن عيسى از دار يهوديان، چنان‏كه جبله مكيّه نقل كرده است كه از ميثم تمّار شنيدم كه فرمود:و اللّه امّت پسر پيامبر خود را در محرّم در روز دهم به قتل مى ‏رسانند،و هرآينه دشمنان حق اين روز را روز بركت قرار مى‏ دهند،و همانا اين كار شدنى است،و در علم خداى تعالى گذشته،و من آن را مى‏ دانم به عهدى كه از مولايم امير المومنين عليه السّلام به من رسيده. جبّله مى‏ گويد: گفتم: چگونه مردم روز شهادت حسين عليه السّلام را روز بركت قرار مى‏ دهند؟ ميثم گريست و فرمود:حديثى جعل مى‏ كنند كه روز عاشورا روزى‏ است كه خداى تعالى توبه آدم را در آن قبول كرد،با اينكه خدا توبه آدم را در ذو الحجة پذيرفت،و گمان مى‏ كنند كه عاشورا روزى است كه خدا يونس را از شكم ماهى بيرون آورد،در حالى‏ كه خدا در ذو القعده يونس را از شكم ماهى بيرون آورد، و گمان مى‏ كنند اين روز،روزى است كه كشتى نوح بر كوه جودى قرار گرفت،با اينكه اين واقعه در روز هيجدهم ذو الحجّه‏ رخ داده،و گمان مى ‏كنند روزى است كه خدا دريا را براى موسى شكافت،درحالى ‏كه اين حادثه در ربيع الاول بوده است‏ در هر صروت با اين همه تصريح و تأكيد كه در خبر ميثم آمده است و در حقيقت از نشانه‏ هاى نبوّت و امامت،و دليل بر حقّانيت طريقه شيعه است،كه اينگونه اخبار يقينى را در اختيار گذاشته،و مضمون آن مطابق با واقع‏ محسوس است. از عجايب است كه دعايى بر طبق اين اكاذيب،تلفيق شده،و در كتابهاى بعضى از بيخبران كه غافل بوده‏اند ذكرش به ميان آمده و به دست عوام داده شده،و البته خواندن آن دعا بدعت و حرام است و آن دعا اين است:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِلْ‏ءَ الْمِيزَانِ وَ مُنْتَهَى الْعِلْمِ وَ مَبْلَغَ الرِّضَا وَ زِنَةَ الْعَرْشِ.
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانى‏اش هميشگى است،منزّه است خدا به پرى ترازو،و نهايت دانش،و سر حدّ خشنودى و وزن‏ عرش.
پس از دو سه سطر چنين دارد:ده مرتبه صلوات فرستد و بگويد:
يَا قَابِلَ تَوْبَةِ آدَمَ يَوْمَ عَاشُورَاءَ يَا رَافِعَ إِدْرِيسَ إِلَى السَّمَاءِ يَوْمَ عَاشُورَاءَ يَا مُسَكِّنَ سَفِينَةِ نُوحٍ عَلَى الْجُودِيِّ يَوْمَ عَاشُورَاءَ يَا غِيَاثَ إِبْرَاهِيمَ مِنَ النَّارِ يَوْمَ عَاشُورَاءَ ...
اى پذيرنده توبه آدم در روز عاشورا،اى بالا برنده ادريس به آسمان در روز عاشورا،اى آرام‏دهنده كشتى نوح بر جودى در روز عاشورا،اى فريادرس ابراهيم از آتش در روز عاشورا...
شك نيست كه اين دعا را يكى از ناصبيهاى مدينه،يا خوارج مسقط يا امثال اينها جعل كرده و با اين جعل كردن ظلم بنى اميه را به كمال‏ رسانده،پايان تلخيص كلام صاحب كتاب شفاء الصدور در هر صورت در پايان روز عاشورا سزاوار است ياد كردن حال اهل حضرت‏ سيد الشهدا عليه السّلام و دختران و اطفال آن حضرت كه در اين وقت،در سرزمين كربلا اسير دشمنان گشته،و به حزن و گريه مشغول بودند و مصائبى‏ بر ايشان گذشت،كه در خاطر هيچ آفريده‏ اى خطور نكند،و قلم را تاب نوشتن آن نباشد.و چه نيكو سروده هركه سروده:
فاجِعَةٌ اِنْ اَرَدْتُ اَکْتُبُها مُجْمَلَةً ذِکْرَةً لِمُدِّکِرٍ
فاجعه‏اى است اگر بخواهم آن را بنويسم به صورت اجمال براى يادآورى يادآوران
جَرَتْ دُمُوعى فَحالَ حائِلُها ما بَیْنَ لَحْظِ الْجُفُونِ وَالزُّبُرِ
اشكم روان شود،پس پرده گردد ميان نگاه چشمها و صفحات كتاب
وَقالَ قَلْبى بُقْیا عَلَىَّ فَلا وَاللّهِ ما قَدْ طُبِعْتُ مِنْ حَجَرٍ
دلم گويد بر من رحمى كه سوگند به خدا من از سنگ سرشته نشدم
بَکَتْلَهَاالاْرْضُوَالسَّماَّءُوَما بَیْنَهُما فى مَدامِعٍ حُمُرٍ
بر آن مصيبت زمين و آسمان گريست و هرچه ما بين آن دو مى‏باشد گريه‏اى خونبار
من از تحرير اين غم ناتوانم كه تصويرش زده آتش بجانم
ترا طاقت نباشد از شنيدن شنيدن كى بود مانند ديدن


Codded & Powered by:سیستم مدیریت محتوای کنز ـ دهکده وب ver 0.2