صفحه اصلی دعا ـ بنیاد بین المللی دعاحکایات مربوط به دعا دعا ـ بنیاد بین المللی دعا دعای صاحبان باغ سوخته
Loading
باغ، سوخته، دعا، مناجات، توبه، ظالمین دعای صاحبان باغ سوخت

دعای صاحبان باغ سوخته


در زمان‌های دور، در سرزمین یمن مرد با ایمانی زندگی می‌کرد. او باغ و بستان بزرگ و آبادی داشت و به هنگام برداشت محصول، فقیران و تهی‌دستان به باغ او می آمدند و بهره می‌بردند. وقتی که پدر از جهان رخت بر بست پسران مالک باغ شدند و تصمیم گرفتند از میوه و ثمره باغ به مستمندان چیزی ندهند. زمان برداشت محصول فرارسید، آنان با خود گفتند:
فردا صبح بی سر و صدا به باغ می‌رویم و به سرعت محصول را جمع می‌کنیم و تا تهی‌دستان از شروع برداشت محصول بی‌خبر هستند ما کار را تمام کرده و آن را به خانه و انبار می‌آوریم. آنان بدون آن که توجه کنند که نعمت‌ها همه از خداست و خداوند در محصول آنان برای فقرا سهمی قرار داده است، با این تصمیم، شب خوابیدند تا پگاه به باغ روند.
همان شب آتش الهی، باغ را سوزاند به گونه ای که صبحگاهان وقتی که آنان به باغ رسیدند با خود گفتند: اشتباه آمدیم، این باغ ما نیست. برادر عاقل‌تر گفت: مگر به شما نگفتم تسبیح الهی گویید و به یاد خداوند باشید و جانب حق را پاس دارید!
آنان از غفلت به در آمدند و هشیار شدند و به اشتباه خود پی بردند وگفتند:
سُبْحانَ رَبِّنا إِنّا کُنّا ظالمِین؛[1]
منزّه است پروردگار ما، همانا ما ستمکارانیم.
آنان یکدیگر را ملامت کردند و به گناه خود اقرار و اعتراف کردند و تصمیم گرفتند راه راست و درست، و روش پدر خردمند خود را در پیش گیرند و گفتند:
عَسی رَبُّنا أَنْ یُبْدِلنا خَیْراً منْها إِنّا إِلی رَبِّنا راغِبُونَ؛[2]
امیدواریم پروردگار ما بهتر از آن باغ به ما دهد، ما به سوی پروردگار خود رو می کنیم.

[1]. قلم (68) آیه 29.
[2]. قلم (68) آیه 32.

منبع: کتاب دعاهای قرآن، حسین واثقی


Codded & Powered by:سیستم مدیریت محتوای کنز ـ دهکده وب ver 0.2