صفحه اصلی دعا ـ بنیاد بین المللی دعاامام حسن مجتبی علیه السلام دعا ـ بنیاد بین المللی دعا امام حسن در عصر امام علی علیهما السلام
Loading
امام، حسن، علی، فضایل، شیعه، امامت، پیشوایان امام حسن در عصر امام علی علیهما السلام

امام حسن در عصر امام علی علیهما السلام


امام حسن ـ علیه السّلام ـ به شهادت تاریخ، فردی سخت شجاع و با شهامت بود و هرگز ترس و بیم در وجود او راه نداشت. او در راه پیشرفت اسلام از هیچ گونه جانبازی دریغ نمی‌ورزید و همواره آماده مجاهدت در راه خدا بود.
در جنگ جمل
امام مجتبی ـ علیه السّلام ـ در جنگ جمل، در ركاب پدر خود امیر مؤمنان ـ علیه السّلام ـ در خط مقدم جبهه می‌جنگید و از یاران دلاور و شجاع علی ـ علیه السّلام ـ سبقت می‌گرفت و بر قلب سپاه دشمن حملات سختی می‌كرد.[1]
پیش از شروع جنگ نیز، به دستور پدر، همراه عمار یاسر و تنی چند از یاران امیر مؤمنان ـ علیه السّلام ـ وارد كوفه شد و مردم كوفه را جهت شركت در این جهاد دعوت كرد.[2]
او وقتی وارد كوفه شد كه هنوز «ابو موسی اشعری» یكی از مهره‌های حكومت عثمان بر سر كار بود و با حكومت عادلانه امیر مؤمنان ـ علیه السّلام ـ مخالفت نموده و از جنبش مسلمانان در جهت پشتیبانی از مبارزه آن حضرت با پیمان شكنان جلوگیری می‌كرد، با این كار حسن بن علی ـ علیه السّلام ـ توانست بر رغم كار شكنی‌های ابو موسی و همدستانش متجاوز از 9 نفر را از شهر كوفه به میدان جنگ گسیل دارد.[3]
در جنگ صفین
نیز در جنگ صفین، در بسیج عمومی نیروها و گسیل داشتن ارتش امیر مؤمنان ـ علیه السّلام ـ برای جنگ با سپاه معاویه، نقش مهمی به عهده داشت و با سخنان پرشور و مهیج خویش، مردم كوفه را به جهاد در ركاب امیر مؤمنان ـ علیه السّلام ـ و سركوبی خائنان و دشمنان اسلام دعوت نمود.[4]
آمادگی او برای جانبازی در راه حق به قدری بود كه امیر مؤمنان ـ علیه السّلام ـ در جنگ صفین از یاران خود خواست كه او و برادرش حسین بن علی ـ علیه السّلام ـ را از ادامه جنگ با دشمن باز دارند تا نسل پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله و سلّم ـ با كشته شدن این دو شخصیت از بین نرود.[5]
[1] . ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج4، ص21.
[2] . ابن واضح، تاریخ یعقوبی، نجف، منشورات المكتبه الحیدریه، 1384 هـ . ق، ج2، ص170؛ ابن قتیبه دینوری، الامامه و السیاسه، ط 3، قاهره، مكتبه مصطفی البابی الحلبی، 1382 هـ . ق، ج1، ص67.
[3] . ابو حنیفه دینوری، الاخبار الطوال، ط 1، قاهره، دار الحیاء الكتب العربی، (فست انتشارات آفتاب تهران) ص144 ـ 145؛ ابن اثیر، الكامل فی التاریخ، بیروت، دار صادر، ج3، ص231.
[4] . نصر بن مزاحم، وقعه صفین، ط 2، قم، منشورات مكتبه بصیرتی، 1382 هـ . ق، ص113.
[5] . ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، قاهره، دار احیاء الكتب العربیه، 1961م، ج11، ص25 (خطبه 200).
مهدی پیشوایی ـ سيره پيشوايان، ص93


Codded & Powered by:سیستم مدیریت محتوای کنز ـ دهکده وب ver 0.2