Loading
دعای مجیر، ایام البیض، یامجیر
دانلود فایل PDF

دعای مجیر


دعاى مجير بسيار والا و ارزشمند است. چند گونه روايت و نقل شده كه كامل ترين آن تقديم خوانندگان عزيز مى شود.
وقتى رسول خدا(صلى الله عليه وآله) در مقام ابراهيم نماز مى گزارد، جيرئيل نازل شد و دعا را خواند. هر كسى در ايام البيض (13 و 14 و 15) ماه مبارك رمضان اين دعا را بخواند، گناهانش بخشيده مى شود، گرچه به شمار قطرات باران و برگ درختان و دانه هاى شن بيابان باشد. جبرئيل افزود: به بركت اين دعا به زمين مى آيم و به آسمان مى روم. دعا بر خانه ها و حجره هاى بهشت نوشته شده، هر كسى آن را پيوسته بخواند، از هر آفت و آسيب محفوظ مى ماند، نيز همنشين رسول خدا در بهشت بوده، روز محشر صورتى زيبا مانند ماه شب چهارده خواهد داشت. هر كسى سه روز روزه بگيرد و هفت بار اين دعا را بخواند، سپس بخوابد، رسول الله را در خواب مى بيند، و هر كسى ده بار بخواند، خدا وى را در قيامت سوار بر بُراقى از نور مى كند كه زين آن از زبرجد (زمرد) سبز است. وقتى در محضر الهى حاضر مى شود، مردمان وى را يكى از پيامبران خواهند دانست. ثواب دعا به شمار نمى آيد.
اگر دريا مركب و درختان قلم و آدم و جن و پرى نويسنده گردند، ثواب آن را نمى توانند بنويسند. مريض بدان شفا يافته، بدهى ادا شده، ندار بى نياز گشته، بنده آزاد شده، هم و غم برطرف گرديد، گرفتارى رفع شده، ستم ستمگران برطرف گرديد، و كيد شيطان رفع مى شود. اگر كسى چيزى گم كند يا از وى بدزدند، چهار ركعت نماز بخواند، در هر ركعت يك بار حمد و يازده مرتبه توحيد، سپس اين دعا را بخواند و بنويسد و زير سر بگذارد، كه خدا گمشده اش را بدو بازمى گرداند. اگر خالصانه بر مُرده اى خوانده شود، زنده مى گردد يا بر كوه خوانده شود، متلاشى مى شود!
جبرئيل افزود: هر كسى ده بار آن را بخواند، ضامن مى شوم كه خدا عذابش نكند. اگر براى حاجت و خواسته اى آن را بخوانند، برآورده مى شود، براى دفع و راندن دشمنى بخوانند، دور مى گردد. اسم اعظم در آن است! جبرئيل از حضرت محمد(صلى الله عليه وآله) خواست كه آن را به كسى نياموزد مگر آن كه فردى صالح و شايسته و مورد اعتماد باشد. تمامى اسامى كه خدا به بركت آنها مردمان و آفريده هايش را خلق كرد، در اين دعاست!
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
سُبْحَانَكَ يَا اَللهُ تَعَالَيْتَ يَا رَحْمَانُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا رَحِيمُ تَعَالَيْتَ يَا كَريمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مَلِكُ تَعَالَيْتَ يَا مَالِكُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا قُدُّوسُ تَعَالَيْتَ يَا سَلاَمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُؤْمِنُ تَعَالَيْتَ يَا مُهَيْمِنُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا عَزيزُ تَعَالَيْتَ يَا جَبَّارُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُتَكَبِّرُ تَعَالَيْتَ يَا مُتَجَبِّرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا خَالِقُ تَعَالَيْتَ يَا بَارِئُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُصَوِّرُ تَعَالَيْتَ يَا مُقَدِّرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ.
سُبْحَانَكَ يَا هَادى تَعَالَيْتَ يَا بَاقِي اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا وَهَّابُ تَعَالَيْتَ يَاتَوَّابُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا فَتَّاحُ تَعَالَيْتَ يَا مُرْتَاحُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا سَيِّدى تَعَالَيْتَ يَامَوْلاَيَ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا قَريبُ تَعَالَيْتَ يَارَقِيبُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُبْدِئُ تَعَالَيْتَ يَا مُعِيدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا حَمِيدُ تَعَالَيْتَ يَا مَجِيدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا قَديمُ تَعَالَيْتَ يَا عَظِيمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا غَفُورُ تَعَالَيْتَ يَا شَكُورُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا شَاهِدُ تَعَالَيْتَ يَا شَهِيدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا حَنَّانُ تَعَالَيْتَ يَا مَنَّانُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا بَاعِثُ تَعَالَيْتَ يَا وَارِثُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُحْيِي تَعَالَيْتَ يَا مُمِيتُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا شَفِيقُ تَعَالَيْتَ يَا رَفِيقُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا اَنِيسُ تَعَالَيْتَ يَا مُونِسُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَامُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا جَلِيلُ تَعَالَيْتَ يَا جَمِيلُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا خَبِيرُ تَعَالَيْتَ يَا بَصِيرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا حَفِيُّ تَعَالَيْتَ يَا مَلِيُّ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مَعْبُودُ تَعَالَيْتَ يَا مَوْجُودُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا غَفَّارُ تَعَالَيْتَ يَا قَهَّارُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مَذْكُورُ تَعَالَيْتَ يَا مَشْكُورُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا جَوَادُ تَعَالَيْتَ يَا مَعَاذُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا جَمَالُ تَعَالَيْتَ يَا جَلاَلُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا سَابِقُ تَعَالَيْتَ يَا رَازِقُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا صَادِقُ تَعَالَيْتَ يَا فَالِقُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا سَميعُ تَعَالَيْتَ يَا سَريعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا رَفيعُ تَعَالَيْتَ يَا بَديعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا فَعَّالُ تَعَالَيْتَ يَا مُتَعَالُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا قَاضِي تَعَالَيْتَ يَا رَاضِي اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَامُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا قَاهِرُ تَعَالَيْتَ يَا طَاهِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا عَالِمُ تَعَالَيْتَ يَا حَاكِمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا دَائِمُ تَعَالَيْتَ يَا قَائِمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا عَاصِمُ تَعَالَيْتَ يَا قَاسِمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا غَنِيُّ تَعَالَيْتَ يَا مُغْنِى اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا وَفِيُّ تَعَالَيْتَ يَا قَوِيُّ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا كَافِي تَعَالَيْتَ يَا شَافِي اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُقَدِّمُ تَعَالَيْتَ يَا مُؤَخِّرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا اَوَّلُ تَعَالَيْتَ يَا اَخِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا ظَاهِرُ تَعَالَيْتَ يَا بَاطِنُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا رَجَاءُ تَعَالَيْتَ يَا مُرْتَجىَ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا ذَا الْمَنِّ تَعَالَيْتَ يَا ذَا الطَّوْلِ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا حَيُّ تَعَالَيْتَ يَا قَيُّومُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا وَاحِدُ تَعَالَيْتَ يَا اَحَدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا سَيِّدُ تَعَالَيْتَ يَا صَمَدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا قَديرُ تَعَالَيْتَ يَا كَبِيرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا وَالِي تَعَالَيْتَ يَا عَالِي اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا عَلِيُّ تَعَالَيْتَ يَا اَعْلىَ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا وَلِيُّ تَعَالَيْتَ يَا مَوْلىَ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا ذَارِئُ تَعَالَيْتَ يَا بَارِئُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا خَافِضُ تَعَالَيْتَ يَا رَافِعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُقْسِطُ تَعَالَيْتَ يَا جَامِعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُعِزُّ تَعَالَيْتَ يَا مُذِلُّ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا حَافِظُ تَعَالَيْتَ يَا حَفِيظُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا قَادِرُ تَعَالَيْتَ يَا مُقْتَدِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا عَلِيمُ تَعَالَيْتَ يَا حَلِيمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا حَكَمُ تَعَالَيْتَ يَا حَكِيمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُعْطِي تَعَالَيْتَ يَا مَانِعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا ضَارُّ تَعَالَيْتَ يَا نَافِعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُجِيبُ تَعَالَيْتَ يَا حَسِيبُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا عَادِلُ تَعَالَيْتَ يَا فَاضِلُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا لَطِيفُ تَعَالَيْتَ يَا شَريفُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا رَبُّ تَعَالَيْتَ يَا حَقُّ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مَاجِدُ تَعَالَيْتَ يَا وَاجِدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا عَفُوُّ تَعَالَيْتَ يَا مُنْتَقِمُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا وَاسِعُ تَعَالَيْتَ يَا مُوَسِّعُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا رَؤُوفُ تَعَالَيْتَ يَا عَطُوفُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا فَرْدُ تَعَالَيْتَ يَا وِتْرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُقِيتُ تَعَالَيْتَ يَا مُحِيطُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَامُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا وَكِيلُ تَعَالَيْتَ يَا عَدْلُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُبِينُ تَعَالَيْتَ يَا مَتِينُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا بَرُّ تَعَالَيْتَ يَا وَدُودُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا رَشِيدُ تَعَالَيْتَ يَا مُرْشِدُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا نُورُ تَعَالَيْتَ يَا مُنَوِّرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا نَصِيرُ تَعَالَيْتَ يَا نَاصِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا صَبُورُ تَعَالَيْتَ يَا صَابِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُحْصِي تَعَالَيْتَ يَا مُنْشِي اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحانَكَ يَا سُبْحَانُ تَعَالَيْتَ يَا دَيَّانُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا مُغِيثُ تَعَالَيْتَ يَا غِيَاثُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَامُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا فَاطِرُ تَعَالَيْتَ يَا حَاضِرُ اَجِرْنَا مِنَ النَّارِ يَا مُجِيرُ. سُبْحَانَكَ يَا ذَا الْعِزِّ وَالْجَمَالِ، تَبَارَكْتَ يَا ذَا الْجَبَرُوتِ وَالْجَلاَلِ. سُبْحَانَكَ لاَ اِلَهَ اِلاّ اَ نْتَ سُبْحَانَكَ اِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ وَصَلَّى اللهُ عَلىَ مُحَمَّد وَ الِهِ.(1)
منزّهى اى خدا برترى تو اى بخشنده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى اى مهربان، برترى تو اى كريم، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى اى پادشاه، برترى تو اى مالك، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى اى مبرا از هر عيب، برترى تو اى سلامت بخش، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى اى امان بخش، برتر آمدى اى نگهبان، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى اى نيرومند، برتر آمدى اى با جبروت و عظمت، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى اى داراى بزرگى و كبريا، برتر آمدى اى صاحب جلال و شوكت، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى اى آفريننده، برتر آمدى اى پديد آرنده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى اى صورت ده، برتر آمدى اى اندازه گير كارها، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى اى راهنما، برتر آمدى اى باقى، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى اى بخشنده، برتر آمدى اى توبه پذير، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى اى گشاينده، برتر آمدى اى آسايش بخش، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى آقاى من، برترى تو اى سرور من، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى نزديك، برترى تو اى مراقب اعمال بندگان، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده ؛ منزّهى اى آغاز كن آفرينش، برتر آمدى اى بازگرداننده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى اى پسنديده، برتر آمدى اى ستوده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى ديرينه، برترى تو اى با عظمت، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى اى آمرزنده، برتر آمدى اى پاداش ده سپاسگزاران، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى اى شاهد، برترى تو اى گواه، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى بسيار مهربان، برترى تو اى نعمت بخش، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى برانگيزنده، برترى تو اى ارث بر جهانيان، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى زنده كننده، برترى تو اى ميراننده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى مهربان، برترى تو اى رفيق، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى همدم، برترى تو اى مونس، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى شوكتمند، برترى تو اى داراى جمال و زيبايى، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى آگاه، برترى تو اى بيناى به كارها، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى مهربان، برترى تو اى بى نياز مطلق، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى اى معبود حقيقى، برتر آمدى اى موجود بالذات، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى اى آمرزش پيشه، برترى تو اى داراى قهر و سطوت، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى ياد شونده، برترى تو اى سپاس دارنده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى بخشنده، برترى تو اى پناهگاه، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى (اصل هر) زيبايى، برترى تو اى (بخشنده هر) بزرگوارى، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى سبقت گيرنده، برترى تو اى روزى دهنده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى راست گفتار، برترى تو اى شكافنده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى شنوا، برترى تو اى شتابنده (در اجابت)، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى بلند مرتبه، برترى تو اى آفريننده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى كننده (آنچه بخواهى)، برترى تو اى والامرتبه، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى داور، برترى تو اى راضى، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى چيره بر خلق، برترى تو اى پاكيزه، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى دانا، برترى تو اى حكمران، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى جاويدان، برترى تو اى قيام كننده به امور خلق، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى نگهدار، برترى تو اى قسمت كننده روزى، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى بى نياز، برترى تو اى بى نياز كننده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى وفادار، برترى تو اى نيرومند، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى كفايت كننده، برترى تو اى شفا دهنده پناده ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى مقدم دارنده، برترى تو اى عقب انداز، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى اول، برترى تو اى آخر، پناه ده ما ر از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى پيدا، برترى تو اى ناپيدا، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى اميد، برترى تو اى مايه اميدوارى، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى صاحب نعمت، برترى تو اى صاحب احسان، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى زنده، برترى تو اى پاينده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى يگانه، برترى تو اى يكتا، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى آقا، برترى تو اى بى نياز، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى توانا، برترى تو اى بزرگ، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى حكمران، برترى تو اى والامقام، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى والا، برترى تو اى والاتر از همه پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى صاحب اختيار، برترى تو اى سرور، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى آفريننده، برترى تو اى پديد آرنده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى پايين آرنده، برترى تو اى بالا برنده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى به انصاف رفتار كننده، برترى تو اى گردآورنده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى عزت بخش، برترى تو اى ذلت بخش، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى نگهبان، برترى تو اى نگهدار، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى توانا، برترى تو اى با اقتدار، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى دانا، برترى تو اى بردبار، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى داور، برترى تو اى فرزانه، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى عطا ده، برترى تو اى مانع از عطا، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى زيان رسان، برترى تو اى سودرسان پناه ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى اجابت كننده، برترى تو اى حسابگر، پناه ده ما را از آتش اى پناه ده؛ منزّهى تو اى دادگر، برترى تو اى جدا كننده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى مهربان، برترى تو اى شريف، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى پروردگار، برترى تو اى ثابت، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى گرامى، برترى تو اى يگانه، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى باگذشت، برترى تو اى انتقام كش، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى وسيع رحمت، برترى تو اى گشايش بخش، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى مهرورز، برترى تو اى با عطوفت، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى يگانه، برترى تو اى تك و تنها، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى حافظ و نگهبان، برترى تو اى محيط بر هر چيز، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى وكيل، برترى تو اى سراسر عدل و داد، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى آشكار كننده، برترى تو اى ثابت سستى ناپذير، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى نيكوكار، برترى تو اى بسيار مهربان، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى ارشاد كننده، برترى تو اى رهنمون، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى نور، برترى تو اى روشنى بخش، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى ياور، برترى تو اى يارى ده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى بردبار، برترى تو اى شكيبا، پناه ده ما را از آتش اى پناه ده؛
منزّهى تو اى شمارنده، برترى تو اى ايجاد كننده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى منزّه، برترى تو اى كيفر ده، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى فريادرس، برترى تو اى دادرس، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛ منزّهى تو اى آفريننده، برترى تو اى حاضر، پناه ده ما را از آتش، اى پناه ده؛
منزّهى تو اى صاحب عزّت و زيبايى بزرگى تو اى صاحب جبروت و جلال؛ منزّهى تو، معبودى جز تو نيست، «منزّهى تو و همانا من از ستمگرانم، پس مستجاب كرديم دعاى او (يعنى يونس) را و او را از اندوه نجاتش داديم و اين چنين مؤمنين را نجات بخشيم» و درود خدا بر آقاى ما محمد و آلش همگى و ستايش خاص پروردگار جهانيان است و خدا ما را بس است و او نيكو وكيلى است و جنبش و نيرويى نيست جز خداى والاى بزرگ.

1 . جنّة الأمان: 268، بحار الأنوار: 53/330.


Codded & Powered by:سیستم مدیریت محتوای کنز ـ دهکده وب ver 0.2