صفحه اصلی دعا ـ بنیاد بین المللی دعامعرفی چهل دعا دعا ـ بنیاد بین المللی دعا دعای طلب امور مهم
Loading
دعای طلب امور مهم، امام صادق علیه السلام، علی بن الحسین علیهم السلام، امالی شیخ طوسی
دانلود فایل PDF

دعای طلب امور مهم


راوى گويد: از حضرت امام صادق (عليه السلام) درخواست كردم مرا دعايى تعليم كند كه آن را در امورى بخوانم كه اهتمام به آنها دارم. ورقى چند را از صحيفه كهنه اى بيرون آورد و فرمود كه بنويس آنچه را كه در اين اوراق است.
اين دعاى جدّ من علىّ بن الحسين(عليهما السلام)براى امور مهم است. آن را نوشتم بر همان گونه كه بود. ديگر چيزى مرا اندوهناك نگردانيد و مرا غمى غمناك نگردانيد. اين دعا را مى خواندم، پس خدا غم مرا زايل مى گردانيد و اندوه مرا برطرف مى گردانيد و حاجت مرا برمى آورد و دعا اين است:
اللَّهُمَّ هَدَيْتَنِي فَلَهَوْتُ وَ وَعَظْتَ فَقَسَوْتُ وَ أَبْلَيْتَ الْجَمِيلَ فَعَصَيْتُ وَ عَرَّفْتَ فَأَصْرَرْتُ ثُمَّ عَرَّفْتَ فَاسْتَغْفَرْتُ فَأَقَلْتَ فَعُدْتُ فَسَتَرْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ.
إِلَهِي تَقَحَّمْتُ أَوْدِيَةَ هَلاَكِي وَ تحَلَّلْتُ شِعَابَ تَلَفِي تَعَرَّضْتُ فِيهَا لِسَطَوَاتِكَ وَ بِحُلُولِهَا لِعُقُوبَاتِكَ وَ وَسِيلَتِي إِلَيْكَ التَّوْحِيدُ وَ ذَرِيعَتِي أَنِّي لَمْ أُشْرِكْ بِكَ شَيْئاً وَ لَمْ أَتَّخِذْ مَعَكَ إِلَهاً وَ قَدْ فَرَرْتُ إِلَيْكَ مِنْ نَفْسِي وَ إِلَيْكَ يَفِرُّ الْمُسِيءُ أَنْتَ مَفْزَعُ الْمُضِيعِ حَظَّ نَفْسِهِ فَلَكَ الْحَمْدُ. إِلَهِي فَكَمْ مِنْ عَدُوّ انْتَضَى عَلَيَّ سَيْفَ عَدَاوَتِهِ وَ شَحَذَ لِي ظُبَةَ مُدْيَتِهِ وَ أَرْهَفَ لِي شَبَا حَدِّهِ وَ دَافَ لِي قَوَاتِلَ سُمُومِهِ وَ سَدَّدَ نَحْوِي صَوَائِبَ سِهَامِهِ وَ لَمْ تَنَمْ عَنِّي عَيْنُ حِرَاسَتِهِ وَ أَظْهَرَ أَنْ يُسِيمَنِي الْمَكْرُوهَ وَ يُجَرِّعَنِي ذُعَافَ مَرَارَتِهِ، فَنَظَرْتَ يَا إِلَهِي إِلَى ضَعْفِي عَنِ احْتَِمالِ الْفَوَادِحِ وَ عَجْزِي عَنِ الاِنْتِصَارِ مِمَّنْ قَصَدَنِي بِمُحَارَبَتِهِ وَ وَحْدَتِي فِي كَثِيرِ عَدَدِ مَنْ نَاوَانِي وَ أَرْصَدَ لِيَ الْبَلاَءَ فِيَما لَمْ أُعْمِلْ فِيهِ فِكْرِي فَابْتَدَأْتَنِي بِنُصْرَتِكَ وَ شَدَدْتَ أَزْرِي بِقُوَّتِكَ، ثُمَّ فَلَلْتَ حَدَّهُ وَ صَيَّرْتَهُ مِنْ بَعْدِ جَمْعِهِ وَحْدَهُ وَ أَعْلَيْتَ كَعْبِي وَ جَعَلْتَ مَا سَدَّدَهُ مَرْدُوداً عَلَيْهِ فَرَدَدْتَهُ لَمْ يَشْفِ غَلِيلَهُ وَ لَمْ يَبْرُدْ حَرَارَةُ غَيْظِهِ قَدْ عَضَّ عَلَيَّ شَوَاهُ وَ أَدْبَرَ مُوَلِّياً قَدْ أَخْلَفَ سَرَايَاهُ وَ كَمْ مِنْ بَاغ بَغَانِي بِمَكَايِدِهِ وَ نَصَبَ لِي أَشْرَاكَ مَصَايِدِهِ وَ وَكَّلَ بِي تَفَقُّدَ رِعَايَتِهِ وَ أَضْبَأَ إِلَيَّ إِضْبَاءَ السَّبُعِ لِمَصَايِدِهِ وَ انْتِظَارِ الاِنْتِهَازِ لِفَرِيسَتِهِ، فَنَادَيْتُكَ يَا إِلَهِي مُسْتَغِيثاً بِكَ وَاثِقاً بِسُرْعَةِ إِجَابَتِكَ عَالِماً أَنَّهُ لَنْ يُضْطَهَدَ مَنْ أَوَى إِلَى ظِلِّ كَنَفِكَ وَ لَنْ يَفْزَعَ مَنْ لَجَأَ إِلَى مَعَاقِلِ انْتِصَارِكَ فَحَصَّنْتَنِي مِنْ بَأْسِهِ بِقُدْرَتِكَ وَ كَمْ مِنْ سَحَائِبِ مَكْرُوه جَلَّيْتَهَا وَ غَوَاشِيَ كُرُبَات كَشَفْتَهَا لاَ تُسْأَلُ عَمَّا تَفْعَلُ وَ قَدْ سُئِلْتَ فَأَعْطَيْتَ وَ لَمْ تُسْأَلْ فَابْتَدَأْتَ وَ اسْتُمِيحَ فَضْلُكَ فَمَا أَكْدَيْتَ أَبَيْتَ إِلاَّ إِحْسَاناً وَ أَبَيْتُ إِلاَّ تَقَحُّمَ حُرُمَاتِكَ وَ تَعَدِّيَ حُدُودِكَ وَ الْغَفْلَةَ عَنْ وَعِيدِكَ فَلَكَ الْحَمْدُ.
إِلَهِي مِنْ مُقْتَدِر لاَ يُغْلَبُ وَ ذِي أَنَاة لاَ يَعْجَلُ هَذَا مَقَامُ مَنِ اعْتَرَفَ لَكَ بِالتَّقْصِيرِ وَ شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ بِالتَّضْيِيعِ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِالْمُحَمَّدِيَّةِ الرَّفِيعَةِ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِالْعَلَوِيَّةِ الْبَيْضَاءِ فَأَعِذْنِي مِنْ شَرِّ مَا خَلَقْتَ وَ شَرِّ مَنْ يُرِيدُ بِي سُوءاً فَإِنَّ ذَلِكَ لاَ يَضِيقُ عَلَيْكَ فِي وُجْدِكَ وَ لاَ يَتَكَأَّدُكَ فِي قُدْرَتِكَ وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْء قَدِيرٌ.
اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي بِتَرْكِ الْمَعَاصِي مَا أَبْقَيْتَنِي وَ ارْحَمْنِي بِتَرْكِ تَكَلُّفِ مَا لاَ يَعْنِينِي وَ ارْزُقْنِي حُسْنَ النَّظَرِ فِيَما يُرْضِيكَ عَنِّي وَ أَلْزِمْ قَلْبِي حِفْظَ كِتَابِكَ كَمَا عَلَّمْتَنِي وَ اجْعَلْنِي أَتْلُوهُ عَلَى مَا يُرْضِيكَ بِهِ عَنِّي وَ نَوِّرْ بِهِ بَصَرِي وَ أَوْعِهِ سَمْعِي وَ اشْرَحْ بِهِ صَدْرِي وَ فَرِّجْ بِهِ قَلْبِي وَ أَطْلِقْ بِهِ لِسَانِي وَ اسْتَعْمِلْ بِهِ بَدَنِي وَ اجْعَلْ فِيَّ مِنَ الْحَوْلِ وَ الْقُوَّةِ مَا يُسَهِّلُ ذَلِكَ عَلَيَّ فَإِنَّهُ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِكَ. اللَّهُمَّ اجْعَلْ لَيْلِي وَ نَهَارِي وَ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي وَ مُنْقَلَبِي وَ مَثْوَايَ عَافِيَةً مِنْكَ وَ مُعَافَاةً وَ بَرَكَةً مِنْكَ.
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي وَ مَوْلاَيَ وَ سَيِّدِي وَ أَمَلِي وَ إِلَهِي وَ غِيَاثِي وَ سَنَدِي وَ خَالِقِي وَ نَاصِرِي وَ ثِقَتِي وَ رَجَائِي لَكَ مَحْيَايَ وَ مَمَاتِي وَ لَكَ سَمْعِي وَ بَصَرِي وَ بِيَدِكَ رِزْقِي وَ إِلَيْكَ أَمْرِي فِي الدُّنْيَا وَ الاْخِرَةِ مَلَكْتَنِي بِقُدْرَتِكَ وَ قَدَّرْتَ عَلَيَّ بِسُلْطَانِكَ لَكَ الْقُدْرَةُ فِي أَمْرِي وَ نَاصِيَتِي بِيَدِكَ لاَ يَحُولُ أَحَدٌ دُونَ رِضَاكَ بِرَأْفَتِكَ أَرْجُو رَحْمَتَكَ وَ بِرَحْمَتِكَ أَرْجُو رِضْوَانَكَ لاَ أَرْجُو ذَلِكَ بِعَمَلِي فَقَدْ عَجَزْتُ عَنْ عَمَلِي فَكَيْفَ أَرْجُو مَا قَدْ عَجَزَ عَنِّي أَشْكُو إِلَيْكَ فَاقَتِي وَ ضَعْفَ قُوَّتِي وَ إِفْرَاطِي فِي أَمْرِي وَ كُلُّ ذَلِكَ مِنْ عِنْدِي وَ مَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي فَاكْفِنِي ذَلِكَ كُلَّهُ.
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ رُفَقَاءِ مُحَمَّد حَبِيبِكَ وَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِكَ وَ يَوْمَ الْفَزَعِ الاَْكْبَرِ مِنَ الاْمِنِينَ فَآمِنِّي وَ بِيَسَارِكَ فَيَسِّرْنِي وَ بِأَظْلاَلِكَ فَأَظِلَّنِي وَ مَفَازَة مِنَ النَّارِ فَنَجِّنِي وَ لاَ تَسُمْنِي السُّوءَ وَ لاَ تُخْزِنِي وَ مِنَ الدُّنْيَا فَسَلِّمْنِي وَ حُجَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَلَقِّنِّي وَ بِذِكْرِكَ فَذَكِّرْنِي وَ لِلْيُسْرَى فَيَسِّرْنِي وَ لِلْعُسْرَى فَجَنِّبْنِي وَ الصَّلاَةَ وَ الزَّكَاةَ مَا دُمْتُ حَيّاً فَأَلْهِمْنِي وَ لِعِبَادَتِكَ فَوَفِّقْنِي وَ فِي الْفِقْهِ وَ مَرْضَاتِكَ فَاسْتَعْمِلْنِي وَ مِنْ فَضْلِكَ فَارْزُقْنِي وَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَبَيِّضْ وَجْهِي وَ حِسَاباً يَسِيراً فَحَاسِبْنِي وَ بِقَبِيحِ عَمَلِي فَلاَ تَفْضَحْنِي وَ بِهُدَاكَ فَاهْدِنِي وَ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ فِي الاْخِرَةِ فَثَبِّتْنِي وَ مَا أَحْبَبْتَ فَحَبِّبْهُ إِلَيَّ وَ مَا كَرِهْتَ فَبَغِّضْهُ إِلَيَّ وَ مَا أَهَمَّنِي مِنَ الدُّنْيَا وَ الاْخِرَةِ فَاكْفِنِي وَ فِي صَلاَتِي وَ صِيَامِي وَ دُعَائِي وَ نُسُكِي وَ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي فَبَارِكْ لِي وَ الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ فَابْعَثْنِي وَ سُلْطَاناً نَصِيراً فَاجْعَلْ لِي وَ ظُلْمِي وَ جَهْلِي وَ إِسْرَافِي فِي أَمْرِي فَتَجَاوَزْ عَنِّي وَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَ الْمَمَاتِ فَخَلِّصْنِي وَ مِنَ الْفَوَاحِشِ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ مَا بَطَنَ فَنَجِّنِي وَ مِنْ أَوْلِيَائِكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَاجْعَلْنِي وَ أَدِمْ صَالِحَ الَّذِي آتَيْتَنِي وَ بِالْحَلاَلِ عَنِ الْحَرَامِ فَأَغْنِنِي وَ بِالطَّيِّبِ عَنِ الْخَبِيثِ فَاكْفِنِي أَقْبِلْ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ إِلَيَّ وَ لاَ تَصْرِفْهُ عَنِّي وَ إِلَى صِرَاطِكَ الْمُسْتَقِيمِ فَاهْدِنِي وَ لِمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى فَوَفِّقْنِي.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الرِّيَاءِ وَ السُّمْعَةِ وَ الْكِبْرِيَاءِ وَ التَّعَظُّمِ وَ الْخُيَلاَءِ وَ الْفَخْرِ وَ الْبَذَخِ وَ الاَْشَرِ وَ الْبَطَرِ وَ الاِْعْجَابِ بِنَفْسِي وَ الْجَبْرِيَّةِ رَبِّ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفَجْرِ وَ الْبُخْلِ وَ الشُّحِّ وَ الْحَسَدِ وَ الْحِرْصِ وَ الْمُنَافَسَةِ وَ الْغِشِّ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الطَّمَعِ وَ الطَّبْعِ وَ الْهَلَعِ وَ الْجَزَعِ وَ الزَّيْغِ وَ الْقَمْعِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبَغْيِ وَ الظُّلْمِ وَ الاِعْتِدَاءِ وَ الْفَسَادِ وَ الْفُجُورِ وَ الْفُسُوقِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْخِيَانَةِ وَ الْعُدْوَانِ وَ الطُّغْيَانِ رَبِّ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْمَعْصِيَةِ وَ الْقَطِيعَةِ وَ السَّيِّئَةِ وَ الْفَوَاحِشِ وَ الذُّنُوبِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الاِْثْمِ وَ الْمَأْثَمِ وَ الْحَرَامِ وَ الْمُحَرَّمِ وَ الْخَبَثِ وَ كُلِّ مَا لاَ تُحِبُّ رَبِّ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الشَّيْطَانِ وَ مَكْرِهِ وَ بَغْيِهِ وَ ظُلْمِهِ وَ عُدْوَانِهِ وَ شَرِكِهِ وَ زَبَانِيَتِهِ وَ جُنْدِهِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَ مَا يَعْرُجُ فِيهَا وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقْتَ مِنْ دَابَّة وَ هَامَّة أَوْ جِنّ أَوْ إِنْس مِمَّا يَتَحَرَّكُ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَ مَا يَعْرُجُ فِيهَا وَ مِنْ شَرِّ مَا ذَرَأَ فِي الاَْرْضِ وَ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ كَاهِن وَ سَاحِر وَ زَاكِن وَ نَافِث وَ رَاق وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ حَاسِد وَ طَاغ وَ بَاغ وَ نَافِس وَ ظَالِم وَ مُعَانِد وَ جَائِر وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَمَى وَ الصَّمَمِ وَ الْبَكَمِ وَ الْبَرَصِ وَ الْجُذَامِ وَ الشَّكِّ وَ الرَّيْبِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَ الْفَشَلِ وَ الْعَجْزِ وَ التَّفْرِيطِ وَ الْعَجَلَةِ وَ التَّضْيِيعِ وَ الاِْبْطَاءِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقْتُ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الاَْرْضِ وَ مَا بَيْنَهُمَا وَ مَا تَحْتَ الثَّرَى وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْقِلَّةِ وَ الذِّلَّةِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الضِّيقِ وَ الشِدَّةِ وَ الْقَيْدِ وَ الْحَبْسِ وَ الْوَثَاقِ وَ السُّجُونِ وَ الْبَلاَءِ وَ كُلِّ مُصِيبَة لاَ صَبْرَ لِي عَلَيْهَا آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ. اللَّهُمَّ أَعْطِنَا كُلَّ الَّذِي سَأَلْنَاكَ وَ زِدْنَا مِنْ فَضْلِكَ عَلَى قَدْرِ جَلاَلِكَ وَ عَظَمَتِكَ بِحَقِّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ.(1)

خداوندا ! بى خبر بودم، پس مرا راهنمايى نمودى. سخت دل بودم، پس پند دادى. نيكويى بخشيده اى اما نافرمانى كردم. به من حق را شناساندى، پس بر جهل ايستادگى نمودم. راه توبه را شناساندى، پس طلب آمرزش نمودم. از گناهان اندك زمانى بازايستادم ]پس از گناهان من درگذشتى[ اما مرتبه ديگر باز گناهان مرا پوشاندى،
براى توست ستايش اى خداوند، خود را در وادى هاى هلاكت انداخته ام، در راه هاى نيستى فرود آمده ام، در اين وادى ها و راه ها قهر و عقوبت هاى تو را به جان خريده ام اما وسيله من به سوى رحمت و بخشش تو، يگانه دانستن توست. دست آويز من آن است كه براى تو چيزى را شريك نگردانيدم، با تو معبودى را نگرفتم، به سوى تو از شرّ نفس خودم گريخته ام، به سوى تو بدكار مى گريزد.
تويى پناه كسى كه ضايع كننده توان خود است، براى توست ستايش اى خداوند، بسا دشمنى كه بر من شمشير دشمنى خود را كشيد، براى من دم كارد بزرگ خود را تيز كرد، بر من كناره تندى غضب خود را تنگ كرد، براى من زهرهاى كشنده خود را فراهم آورد. به جانب من تيرهاى راست رونده خود را راست كرد، از من چشم پاسبانى او نخوابيد، در دل گرفت آن كه ضربه اى به من برساند، به من آب تلخ انتقام را بياشاماند، تو اى خداوندا، ضعف مرا از تحمل سختى ها ديدى، نيز ناتوانايى مرا از انتقام كشيدن از كسى كه قصد كارزار مرا كرد، و تنهايى مرا در مقابل كسى كه دشمنى من نمود، و براى من بلا را كمين كرد، به خاطر آن كه در مقابل فكر او چاره اى نداشتم.
اما مرا يارى كردى و به قوّت خود تقويت نمودى، تندى غضب او را كُنْد نمودى، او را پس از داشتن طرفداران بسيار تنها نمودى. مرا بر او غالب كردى، مكرى را كه راست كرده بود، بر ضد خودش گردانيدى، نيت او را برگردانيدى و حال آن كه سوزش سينه او شفا نيافته بود. گرمى آتش خشم او سرد نشده بود. از غصّه انگشت خود را به دندان گرفت و پشت نمود و گريخت.
طرفداران او خلف وعده نمودند. بسا ستمگر كه به من با مكرهاى خود ستم نمود، براى به دام كشيدن من دام هاى خود را برپا نمود، بر من جستجوگران را گماشت، براى من مثل كمين نشستن شير براى شكار خود، در كمين نشست، مثل انتظار كشيدن براى گرفتن شكار خود. چون اى خداى من (كه با بركت و بلند مرتبه هستى) پليدى باطن او را ديدى و زشتى آنچه را بر آن است، او را به مغز سرش از بلندى به زمين زدى، در گودى كه حفر كرده بود انداختى، بعد از سركشى با خوارى در دام خود كه آن را براى من ساخته بود كه مرا در آن دام ببيند و تلاش مى كرد كه مرا در آن بيندازد.
اگر رحمت تو نبود كه او در آن جا گرفتار آيد، چه بسا از حسودى كه اندوهش را مى خورد و از من به خاطر خشمش استخوان به گلو داشت و با شمشير زبانش مرا آزرده و به نيزه نگاه گريبان گيرش به من بزند، آبروى مرا هدف تيرهاى خود قرار مى داد و پليدى راكه خود پيوسته گرفتار آن است، به من بسته و به حيله مرا هدف تير خود كرده و با مكر مرا قصد مى نمود،
پس تو را اى خداوند خواندم، در حالى كه فريادرسى و دعا مى كنم. به تو اعتماد كرده ام براى برآوردن سريع حاجتم. مى دانم به كسى كه در سايه حمايت تو جاى گرفت ستم نمى شود. كسى كه به قلعه انتقام تو پناه برد نمى ترسد، پس مرا نجات و پناه دادى از انتقام او به قدرت خود. بسا ابرهاى ناخوشى كه از من دور كردى، و ابرهاى نعمت كه بر من بارانيدى و نهرهاى رحمتى كه گسترانيدى و عافيتى كه برافراشتى و چشمه هاى حوادثى كه روى آنها را پوشاندى و پرده هاى اندوه كه برداشتى. چه گمان هاى نيكويى كه محقق داشتى، نادارى هايى كه جبران كردى، از هلاكت بلندى كردى، نادارى ها كه برطرف كردى.
تمام اينها بخشش تو بود و در تمام اين مدت پرده درى از من بود و نافرمانى ها كردم. بى حيايى من، تو را از احسان باز نداشت اما باز مرا مانع نشد از به جا آوردن نهى هاى تو!
از آنچه مى كنى پرسيده نمى شوى. از تو حاجت خواستيم، پس عطا كردى، حتى درخواستى نشد اما احسان كردى و زيادتى بخشش تو طلب شد، پس اندك ندادى. هميشه نيكويى كردى، و هميشه مرتكب محرمات و تجاوز نمودن از حدود و بى خبرى از عذاب تو بودم. ستايش براى توست، بسيار توانايى كه مغلوب نمى شوى. صاحب حلمى كه شتاب نمى كنى. اين منم كه معترفم به فراوانى نعمت هايت اما كوتاهى در انجام فرمان تو و گواهى مى دهم به ضايع كردن عمر خود، خداوندا ! به تو به ملّت محمّدى كه والا است نزديكى مى جويم، و روى مى آورم به تو به بركت ملّت علوى كه روشن است، پناه ده مرا از شرّ كسى كه با من دشمنى نمايد، از شرّ آنچه آفريده اى، از شرّ كسى كه به من بدى را اراده نمايد.
اجابت دعايم به سبب توانگريت بر تو ناممكن نيست، و سخت نيست به سبب تواناييت، بر همه چيز توانايى، خداى من، از رحمت و پيوستگى توفيق خود ببخش كه آن را نردبانى بگيرم و به وسيله آن به سوى خشنودى تو بالا بروم و از عذاب تو ايمن شوم، اى رحم كننده ترين رحم كنندگان، اى خداى من رحم كن بر من به اين كه گناهان را ترك نمايم، هر قدر كه عمر دهى. رحم كن به اينكه مشقّت كارهايى را كه به من مربوط نيست واگذارم. مرا به نيك انجام دادن كارى روزى كن كه تو را خشنود گرداند. در دل من حفظ قرآن را ثابت گردان، همچنان كه مرا ياد داده اى. توفيق ده آن را تلاوت نمايم طبق آنچه خشنود مى شوى. به بركت آن چشم مرا روشن گردان، به سبب آن گوش مرا شنوا گردان، به سبب آن سينه مرا بگشاى، به سبب آن دل مرا شاد كن، به آن زبان مرا گويا كن، به آن اعضاى مرا كار فرماى، حركت (يا قدرت) و توانايى به من بده كه آن را بر من آسان كند،
نيست حركتى (يا قدرتى) و قوّتى مگر براى تو خداوندا، تويى پروردگار و دوست و آقا و آرزو و خداوند و فريادرس من، نيز معتمد و آفريننده و يارى كننده و اعتماد و اميد من، براى توست زندگانى و مردگى من، براى توست گوش و چشم من، به دست قدرت توست روزى من، به سوى توست امر من در دنيا و آخرت، مرا به توانايى خود مالك شده اى، بر من به پادشاهى خود قادر گشته اى. توانايى در امر من براى توست. اختيار من به دست قدرت توست، تا نخواهى، كسى نمى تواند كارى بكند.
به سبب مهربانى تو رحمت تو را اميد دارم. به سبب رحمت تو خشنودى تو را اميدوارم. اين را به پاداش كردار خود اميد ندارم، از من كردار من فوت شده، پس چگونه اميد داشته باشم از چيزى كه از دست رفته است؟! به تو از ندارى خود و ضعف توانايى خود و از زياده روى خود، شكايت دارم. همه اينها از جانب من است و تو داناترى به حال من، پس مرا از شرّ اينها نگاه دار.
خداوندا ! مرا از دوستان محمّد بگردان كه دوست توست، نيز ابراهيم كه دوست توست. در روز ترسناك قيامت، مرا امان ده. به آسان نمودن كارها، براى من آسان گردان. به سايه مرحمت خود، سايه گستران بر من. به نجات يافتن از آتش، مرا نجات ده. به من بدى مرسان و مرا نااميد مگردان، مرا در دنيا سلامت بدار.
در روز قيامت دين و اعتقادات درست را به من بفهمان. با يادآورى خودت، مرا به ياد آور. مرا براى دين آسان موفّق گردان، از عذاب دشوار مرا دور گردان. براى نماز و زكات دادن توفيق بده.
هر قدر كه زنده باشم، براى پرستش مرا قوى گردان. در دانستن علوم و خشنودى خود مرا كار فرما، از زيادتى بخشش خود مرا روزى ده. در روز قيامت مرا سفيدروى كن.
با حساب كردن آسان مرا حساب كن. به سبب زشتى كردار من مرا رسوا مكن، به راهنمايى خودت مرا راهنمايى كن. به گفتار راست و درست در زندگانى دنيا و در آخرت مرا ثابت قدم گردان. آنچه را كه دوست داشته اى، برايم دوست گردان، آنچه را كه ناخوش داشته اى، برايم دشمن گردان. آنچه مرا غمگين كرده است (از امر دنيا و آخرت) مرا كارگذارى نما. در نماز و روزه و دعا و حجّ و شكرگزارى و دنيا و آخرت من، بركت ده. در جايگاه نيكويى مرا برانگيز، يارانى يارى كننده به من بده، از ستم و نادانى و اسراف من بگذر، از بلا در زندگانى و در وقت مردن مرا نجات ده، از امرهاى قبيح چه ظاهر باشد و چه پنهان، مرا خلاص كن، از جمله دوستان خود در روز قيامت مرا بگردان. خوبى را كه به من بخشش نموده اى پاينده دار. به سبب روزى حلال، از حرام مرا بى نياز گردان. به سبب رزق نيكو و پاك از بد و كثيف مرا نگاهدارى نما. روى آور به ذات بخشنده خود به من، برمگردان روى خود را از من، به سوى راه راست مرا راهنمايى كن، براى آنچه دوست مى دارى و راضى هستى، مرا توفيق ده.
خداوندا ! پناه مى برم به تو از ريا و شهرت طلبى و تكبّر و بزرگى كردن بر مردمان و از نخوت و تفاخر كردن و از كبر و كفران نعمت و از طغيان در نعمت و از غرور به نفس خود و از خود راضى شدن،
اى پروردگار ! مرا از اينها نجات ده. پناه مى برم به تو اى پروردگار از ناتوانى و خسّت و از طمع و حرص و حسد و خيانت كردن. پناه مى برم به تو از اميد داشتن به چيزى غير از خودت و از عيب و بى صبرى و حرص و زارى و سرپيچى از حقّ و خوار شدن. پناه مى برم به تو از ظلم و ستم نمودن و از حدّ گذشتن و فساد كردن و زنا نمودن و مرتكب شدن فسق، به تو از ناراستى و دشمنى و از حدّ تجاوز كردن پناه مى برم. اى پروردگار، به تو ] از رسوايى و [از نافرمانى و قطع رحم و از كار بد و امرهاى قبيح و گناهان پناه مى برم. به تو از گناه و از آنچه به گناه اندازد و از چيزهاى حرام و كارهاى حرام و از نجس و كثيف پناه مى برم و از هر چيزى كه دوست نمى دارى، اى پروردگار. به تو از شرّ شيطان و ظلم و ستم و دشمنى و دام بلاى او پناه مى برم، نيز لشكر و سپاه او. پناه مى برم به تو از شرّ آنچه از آسمان فرود آيد و آنچه بالا رود. پناه مى برم به تو از شرّ آنچه آفريده اى از حيوانات چرنده و حشرات گزنده يا جنّيان يا آدميان و از آنچه حركت نمايد،
پناه مى برم به تو از شرّ آنچه در زمين خلق شده و از شرّ آنچه از آن بيرون آيد. پناه مى برم به تو از شرّ هر مسخّركننده جن و جادوگر و مايل به باطل و باد دمنده در گره ها و افسون كننده. به تو از شرّ هر حسود و ستمكار و سركش و ستم كننده و از حدّ تجاوزكننده و ظلم كننده، پناه مى برم. به تو از كورى و كرى و گنگى و پيسى و خوره و گمان بد و تهمت پناه مى برم. به تو از كاهلى و بد دلى و ناتوانى و تقصير كردن و شتاب نمودن و ضايع كردن و از كوتاهى نمودن و دير كردن در كارها پناه مى برم.
به تو اى پروردگار، از شرّ آنچه آفريده اى در آسمان ها و زمين و آنچه ميان آن هر دو است و آنچه زير خاك است پناه مى برم. خدايا، به تو از فقر و مسكينى و احتياج داشتن و بى چيزى و تنگى پناه مى برم.
اى پروردگار، به تو از تنگى رزق و خوارى. پناه مى برم. به تو از تنگى و سختى روزگار و زنجير و بند و بستن و زندان و مصيبت و هر بلايى كه صبرى بر آن نباشد، پناه مى برم.
دعاى مرا اى پروردگار عالميان مستجاب كن، خداوندا، ببخش به ما هر چيزى را كه درخواست نموديم. براى ما فضل و بخشش خود را زياده گردان، به اندازه بزرگى و به قدر بزرگوارى خودت، به حقّ اين كه نيست خدايى مگر تو، كه عزيز و داناى مصلحتى.

1 . امالى شيخ طوسى: 15، بحار الأنوار: 92/180.


Codded & Powered by:سیستم مدیریت محتوای کنز ـ دهکده وب ver 0.2