بخش‌ها:

سعی میان صفا و مروه

على بن نعمان روايت كرده كه هرگاه اميرالمؤمنين عليه‌السلام روى كوه صفا مى رفتند، رو به قبله ايستاده و دستها را بلند كرده و مى فرمودند:

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي كُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُهُ قَطُّ فَإِنْ عُدْتُ فَعُدْ عَلَيَّ بِالْمَغْفِرَةِ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ. اللَّهُمَّ افْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ، فَإِنَّكَ إِنْ تَفْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ تَرْحَمْنِي وَ إِنْ تُعَذِّبْنِي فَأَنْتَ غَنِيٌّ عَنْ عَذَابِي وَ أَنَا مُحْتَاجٌ إِلَى رَحْمَتِكَ فَيَا مَنْ أَنَا مُحْتَاجٌ إِلَى رَحْمَتِهِ ارْحَمْنِي. اللَّهُمَّ لاَ تَفْعَلْ بِي مَا أَنَا أَهْلُهُ فَإِنَّكَ إِنْ تَفْعَلْ بِي مَا أَنَا أَهْلُهُ تُعَذِّبْنِي وَ لَمْ تَظْلِمْنِي أَصْبَحْتُ أَتَّقِي عَدْلَكَ وَ لاَ أَخَافُ جَوْرَكَ فَيَا مَنْ هُوَ عَدْلٌ لاَ يَجُورُ ارْحَمْنِي.

خداوندا! هر گناهى را كه انجام داده ام ببخشاى و اگر دوباره گناه كردم تو نيز بخشش خود را تكرار كن، به درستى كه تو آمرزنده و مهربانى. خدايا! آنچه را شايسته آنى در حقّم اعمال كن چرا كه اگر آنچه تو شايسته آنى، در حقّم اعمال كنى مرا مشمول رحمتت قرار مى دهى و اگر مرا عذاب نمايى تو از عذابم بى نيازی و من محتاج به رحمت تو هستم. اى آنكه من نيازمند رحمتش هستم مرا مشمول رحمتت قرار ده. خدايا! با من آنگونه كه من شايسته آنم عمل منما، چرا كه اگر اينگونه كنى مرا عذاب مى نمايى، در حالى كه در اين مورد ظلم و ستمى بر من روا نداشته اى. به حالتى رسيده ام كه از عدلت هراسانم و از ستم نمودنت ترسى ندارم، اى آنكه عدالت مطلق است و ستم نمى كند، مرا مشمول رحمتت قرار ده.

منشورات