دعای حضرت ابراهیم عليه‌السلام

ابن طاووس گويد كه: اين دعاى حضرت ابراهيم عليه‌السلام است هنگامى كه در آتش انداخته شد، پس خداى تعالى او را به بركت اين دعا نجات داد. و در روايتى ذكر شده كه اين دعا از جمله اسرار بزرگ است و از براى آن قدر و منزلتى بسيار نزد خداى سبحانه و تعالى است. پس در آن روايت اين دعا ذكر شده است و لفظ آن اين است :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ . اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ أَنْتَ الْمَرْهُوبُ يَرْهَبُ مِنْكَ جَمِيعُ خَلْقِكَ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ أَنْتَ الرَّفِيعُ عَرْشُكَ مِنْ فَوْقِ جَمِيعِ سَمَاوَاتِكَ وَأَنْتَ الْمُطِلُّ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ لاَيُطِلُّ شَيْءٌ عَلَيْكَ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ أَنْتَ أَعْظَمُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ فَلاَ يَصِلُ أَحَدٌ عَظَمَتَكَ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا نُورَ النُّورِ قَدِ اسْتَضَاءَ بِنُورِكَ أَهْلُ سَمَاوَاتِكَ وَأَرْضِكَ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ تَعَالَيْتَ أَنْ يَكُونَ لَكَ شَرِيکٌ وَتَكَبَّرْتَ أَنْ يَكُونَ لَكَ ضِدُّ يَا نُورَ النُّورِ يَا نُورَ كُلِّ نُورٍ لاَ خَامِدٌ لِنُورِكَ يَا مَلِيكَ كُلِّ مَلِيکٍ كُلُّ مَلِيکٍ يَفْنَى غَيْرَكَ يَا نُورَ النُّورِ يَا مَنْ مَلاََ أَرْكَانَ السَّمَاوَاتِ وَالاَْرْضِ بِعَظَمَتِهِ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا هُوَ يَا هُوَ يَا مَنْ لَيْسَ كَهُوَ إِلاَّ هُوَ يَا مَنْ لاَهُوَ إِلاَّ هُوَ أَغِثْنِي أَغِثْنِي السَّاعَةَ السَّاعَةَ السَّاعَةَ يَا مَنْ أَمْرُهُ كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ يَاهِيَا شَرَاهِيّاً آذوني أصباوث آل شداي يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا اللَّهُ يَا رَبَّاهْ يَا رَبَّاهْ يَا رَبَّاهْ يَارَبَّاهْ يَا رَبَّاهْ يَا غَايَةَ مُنْتَهَاهْ وَرَغْبَتَاهْ.
ابتدا مى‌كنم بنام خداى بخشنده مهربان خدایا بدرستى كه من سؤال مى‌كنم ترا اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا توئى ترسيده شده از او كه مى‌ترسند از تو همه آفريدگان تو اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا توئى بلند مرتبه در عرش تو كه بالاترست از بالاى هفت آسمان تو و توئى مشرف و مطلع [سايه افكن] بر هر چيز و مشرف نيست [و سايه نمى‌افكند] چيزى بر تو اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا توئى بزرگتر از هر چيز پس تعريف نمى‌تواند كرد [نمى‌رسد] كسى بزرگى ترا اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا اى روشنى ده روشنى به تحقيق كه روشنى گرفته‌اند به سبب روشنى تو اهل آسمانهاى تو و زمين تو اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا نيست خدائى مگر تو منزّهى تو از آنكه باشد براى تو شريكى و بزرگى تو از آنكه باشد براى تو كسى كه برابرى نمايد ترا اى روشنى ده روشنى اى روشن‌كننده هر روشنى، نيست فرو نشاننده‌اى براى نور تو اى صاحب و مالك هر صاحب ملكى و هر صاحب مملكتى [باقى مى‌مانى و] برطرف مى‌شود به غير از تو اى روشنى بخش روشنى اى كسى كه پر كرده است اطراف آسمانها و زمين را به بزرگى خود اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا اى آنكه اوست و بس اى آنكه اوست و بس اى كسى كه نيست مثل او كسى اى كسى كه نيست مانند او مگر خودش فريادرس مرا فريادرس مرا در اين وقت در اين ساعت اى كسى كه فرمان او مثل نگاه به گوشه چشم است يا زودتر اى دائمى اى هميشه اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا اى خدا اى پروردگار من اى پروردگار من اى پروردگار من [اى پروردگار من اى پروردگار من] اى نهايت .


ابن طاوس گويد كه: چون حضرت ابراهيم عليه‌ السلام اين دعا را خواندند، همه فرشتگان از آواز ابراهيم عليه‌السلام تعجّب كردند و در اين هنگام ندائى از جانب بالاى آسمانها در رسيد كه: «يا نارُ كُونِي بَرْدآ وَ سَلامآ عَلى إِبْراهِيمَ» يعنى: «اى آتش باش تو سرد و سلامت بر ابراهيم». پس آنگاه آتش زودتر از چشم بر هم زدنى خاموش شد.

منشورات