شهید بهشتی و دعا

 i18-

شهید بهشتی و دعا

شهید سید محمدحسینی بهشتی در دوم آبان ۱۳۰۷ هجری شمسی در اصفهان چشم به جهان گشود. پدرش از روحانیان اصفهان و امام جماعت مسجد لومبان بود. وی از چهار سالگی به مکتب رفت و در اندک زمانی قرائت قرآن و خواندن و نوشتن را آموخت و با ورود به دبیرستان به دلیل علاقه به تحصیل علوم دینی، مدرسه را‌‌ رها و در سال ۱۳۲۱ وارد حوزه علمیه شد.

به سال ۱۳۲۵ یعنی در هجدهمین بهار زندگی خود به قم عزیمت کرد و در کنار تحصیل علوم دینی، در سال ۱۳۲۷ موفق به دریافت دیپلم ادبی در امتحانات متفرقه شد. در‌‌ همان سال، وارد دانشکده الهیات معقول و منقول شد و در سال ۱۳۳۰ با دریافت درجه لیسانس به قم بازگشت و در دبیرستان حکیم نظامی مشغول تدریس زبان انگلیسی شد.

شهید بهشتی از جمله متفکرین تراز اول جامعه اسلامی پیش از انقلاب و از تئوریسین ها و ایدوئولوژیست های برجسته ی نظام جمهوری اسلامی می باشد. آراء  و اندیشه های وی او را از جمله ی روشنفکرین برجسته ی جامعه شیعه و ایران می کند. 

این شهید بزرگوار در رابطه با اهمیت و ارزش دعا می فرماید: 

«از دید قرآن، دعا خود سببی مستقل است و لازم نیست تاثیر آن حتما مربوط به آثار روانی آن از قبیل تقویت و اراده و ... باشد.»

 

برای مشاهده ی تصویر در اندازه ی اصلی و دانلود آن اینجا کلیک کنید. 

منشورات